top of page
  • Foto van schrijverRaf Van Den Plas

De natuur aan het werk

Bijgewerkt op: 28 apr. 2022

Door omstandigheden heb ik in mijn directe omgeving ervaren wat een depressie is. Vroeger hoorde ik daar wel eens over spreken en dan dacht ik: “Die voelt zich niet zo lekker in zijn vel. Hij is een beetje in de put maar dat komt wel goed. Ik zal hem eens wat opbeuren” Sinds ik in mijn directe omgeving getuigen heb ‘mogen’ zijn van dit verschijnsel, is deze pijnlijke aandoening heel wat concreter geworden.


De cliënt waarover ik spreek, geef ik de fictieve naar Jeanne. Jeanne is van klierkoorts in een depressie verzeild geraakt. Na de klierkoorts volgde een lange periode van psychologen en psychiaters. Naast de psychologen zijn er ook een heleboel goede vrienden met goede raad. Goede vrienden zijn belangrijk, goede raad is in dit geval echter vaak een grote last. Veel meer dan goede raad heb je iemand nodig die er gewoon is als het nodig is. Iemand die wilt luisteren als er moet geluisterd worden. Iemand die kan zwijgen als er moet gezwegen worden. Iemand die mee wilt voelen wat je doormaakt.


Typisch aan dit verschijnsel zijn de golven van verbetering en terugval. Bij verbetering spreek je eerst al je hoop op herstel uit. Bij de terugval is het erg moeilijk om je hoofd omhoog te houden. Het is bovendien als mantelzorger heel moeilijk om te weten hoe dicht je bij de cliënt kan komen. Wat is zinvol, wat is “too close”. Eerst gebruik je truukjes om de juiste signalen uit te wisselen. Gaandeweg leer je de taal van de gezichtsuitdrukkingen en de lichaamshoudingen beter interpreteren en kom je tot een werkbare oplossing.


En wanneer je denkt: “Oké. Nu zijn we echt op het pad naar herstel”, volgt er vaak een serieuze terugval. De laatste terugval was echter zo schrijnend dat ik hem hier graag even beschrijf.

Tijdens de depressie kreeg Jeanne hulp van vele kennissen uit de omgeving van de familie, de school, het werk, de buurt. Gedurende ongeveer een jaar evolueerde ze in de goede richting. Klaar om het reguliere leven weer op te pakken! Om met de vrienden het herstel te vieren beslissen ze samen een feestje te houden. Alle voorbereidingen worden getroffen: een zaaltje vastleggen, de nodige inkopen aan hapjes en drankjes, … En dan is die dag daar. Vol enthousiasme vertrekt Jeanne naar de zaal en begint met een vriend alles klaar te zetten en voor te bereiden. Om 14.00u worden de vrienden verwacht. Wanneer er om 14.30u nog niemand is, komt er twijfel en beginnen ze de gasten af te bellen om te horen of ze onderweg zijn. Stuk voor stuk laten alle 20 gasten weten dat ze er niet kunnen bij zijn omdat ze nog veel werk hebben, omdat ze naar een ander feest moeten, omdat ze te moe zijn, omdat … Alle zogenaamde vrienden hebben hun kat gestuurd. De ontgoocheling voor Jeanne is immens. Tijdens haar ziekte heeft ze zich vaak geëngageerd om deze vrienden te helpen met allerlei werk en karweitjes. Ze voelt zich zo gebruikt. Van het schijnbare herstel is niets meer over. Volledig ingestort komt Jeanne thuis en dieper in de put dan ooit. Het verlies van alle vrienden weegt als lood op haar gemoed. De mensen waarop je steeds kon steunen, blijken plots toch niet zo geïnteresseerd te zijn. Opnieuw naar af dus.


De volgende dag is na een slapeloze nacht de hel. Helemaal uitgeput gaan we dan samen met ons gezin een wandeling maken. We rijden naar de Kalmthoutse Heide en lopen rustig door het mulle zand en de paadjes in de heide. Het feit dat we er als gezin voor elkaar zijn en de rust van de natuur maken een grote indruk op ons. De banden tussen ons zijn nu sterker dan ooit en geven ieder van ons een kracht die we niet hadden kunnen vermoeden. Te snel grijpen we naar medicijnen en pijnstillers. Echte connectie, met mensen om je heen en met de natuur, geeft echte levens-energie. Dan hebben wij aan de lijve mogen ondervinden.


De weg is nog lang en de strijd moet nog gestreden worden. Maar de liefde die we als gezin voor elkaar op de heide hebben mogen ervaren, is het mooiste cadeau van de natuur dat we konden bedenken. Het is een kracht die we nooit zullen vergeten. Het is die Liefde met een groet L die ons er uiteindelijk ook nu weer door zal halen. Daarvan ben ik overtuigd.


26 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page